آیا می‌خواهید متون این ستون را به‌طور انحصاری در ایمیل خود دریافت کنید؟ برای اشتراک در خبرنامه "پیوند دادن نقاط"، که هر پنج‌شنبه ارسال می‌شود، اینجا ثبت‌نام کنید. برای دریافت شماره‌های بعدی،اینجا را ثبت‌نام کنید..
در سال ۱۹۸۷، زمانی که برزیل تازه از دهه‌های تاریک دیکتاتوری نظامی خارج شده بود، اتحاد نیروهای اجتماعی شکل گرفت که تا آن زمان به نظر می‌رسید دور از هم باشند. جوامع استخراجی و بومی آمازون، که قربانیان تاریخی غارتگران بودند،ائتلاف مردم جنگل را ایجاد کردند.. لحظه‌ای مناسب‌تر وجود نداشت، زیرا از این گروه، که رهبرانی مانند چیکو مندس و آیلتون کرناک داشتند، پیشنهادهایی سرچشمه گرفت که بر قانون اساسی جدید، که در سال ۱۹۸۸ تصویب شد، تأثیر گذاشت.
تأثیر سیاسی آن دیدار قابل فراموش نیست در زمانی که جناح راست افراطی، با کاندیداتوریفلویو بولسونارو (PL)، به دنبال خصوصی‌سازی میراث طبیعی برزیل است. در دهه ۱۹۸۰، جناح راست سازش‌پذیر زمین‌های عمومی را به پروژه‌های کشاورزی واگذار می‌کرد، اما امروز راست می‌خواهد سواحل را خصوصی کند و زمین‌های بومی را برای معدن‌کاری باز کند.
با اتحاد سرنگه‌سازان و بومیان، مبارزه مردم آمازون به جهانیان معرفی شد و نگرانی را در میان مدیران بانک‌های توسعه‌ی بین‌المللی ایجاد کرد. بانک جهانی و بانک توسعه‌ی آمریکا (BID) وام‌هایی را برای ایجاد قطب‌های تولید دامپروری و تأمین مالی ساخت جاده‌هایی که از قلمروهای سنتی عبور می‌کردند، اختصاص دادند. چیکو مندس در سفری نمادین به واشنگتن در سال ۱۹۸۷، توانست برخی از این تأمین مالی‌ها را متوقف کند و همان‌طور که می‌دانیم، به خاطر شجاعتش جان خود را از دست داد.
اما مبارزه‌اش زنده ماند: از میان ایده‌های متعدد و مقاومت ایجاد شده، رهبران دیگری ظهور کردند، از جمله مارینا سیلوا، جوان‌ترین سناتور انتخاب شده در دهه ۱۹۹۰ در آکر، و بعداً به عنوان وزیر محیط زیست در دولت‌های لولا. او سیاست محیط زیستی را به قلب دولت برد و با حمایت بهترین دانشمندان و مدیران، ثابت کرد که مهار تخریب جنگل‌ها امکان‌پذیر است.
در زمان نگارش این خطوط، اخبار حاکی از آن است که درسال 2025، نرخ‌های تخریبدر برزیل به یک رکورد جدید دست یافت شده است. و بهترین بخش این است که این نتایج دیگر محدود به آمازون نیستند. داده‌های سیستم هشدار جنگل‌زدایی INPE، Deter، نشان داد.کاهش 30 درصدی در سپتامبرخبر فوق‌العاده‌ای در مورد پهنه‌های آبریز خشکی (سرادو): این منطقه که تحت فشار شدید قرار دارد، در سال‌های اخیر شاهد شکوفایی فعالیت‌های غیرقانونی و تصرف زمین‌ها بوده است.
یکی از اصول اساسی سیاست لولا و مارینا برای جلوگیری از اشتیاق ویرانگر، مبارزه با تصرف غیرقانونی زمین و ترویج قانونی کردن مالکیت زمین است.مطالعات سازمان‌های غیردولتی معتبرغارت زمین و اشغال سرزمین‌های بومی، ویژگی‌های اصلی برزیل را تعریف می‌کند. تاریخ استعماری ما در قبال مردمان جنگل وحشیانه بود و اثرات آن بر زندگی روزمره ما تا به امروز ادامه دارد، مانند خشونت‌های مداوم در مناطق روستایی و تهدیدهای مداوم علیه جوامع محلی.
در این قطب‌بندی شدید که کشور ما در آن قرار دارد، ما بسیار در مورد مناطق داخلی و تأثیر فرهنگ کشاورزی بر آرای مردم صحبت کرده‌ایم. اما برزیل کشوری اقیانوسیک است، با هویت ساحلی و ارتباط قوی با سواحل. بنابراین، در حالی که ما نسبت به آنچه در جنگل اتفاق می‌افتد هشدار می‌دهیم، نمی‌توانیم از اشاره به حباب‌های املاک که ممکن است سواحل برزیلی را تغییر دهند، خودداری کنیم.پیشنهاد اصلاح قانون اساسی برای قانونی کردن فروش زمین‌های دریایی متعلق به نیروی دریایی در سال 2024 بحث‌های شدیدی را برانگیخت. و اکنون، در این انتخابات، این موضوع دوباره در مرکز توجه قرار گرفته است، زیرا هیچ کسی کمتر از فلویو بولسونارو، گزارشگر این پیشنهاد، که به عنوان "اصلاح نامه خصوصی‌سازی سواحل" شناخته می‌شود. هدف این است که اجازه فروش زمین‌هایی را که در نوار 33 متری از نقاط بالاتر جزر و مد قرار دارند و متعلق به اتحادیه است، بدهد. مدافعان این پیشنهاد استدلال می‌کنند که این امر سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را به شکل مجتمع‌ها و استراحتگاه‌ها به سواحل ما خواهد آورد. در عمل، این می‌تواند به معنای محدود کردن دسترسی‌ها و ایجاد سواحل انحصاری برای ثروتمندان باشد.
در مواجهه با این تهدید، خودم را پرسش می‌کنم آیا زمان آن نرسیده که "ائتلاف مردمان جنگل" دوباره در صحنه ملی ظاهر شود و جوامع دریایی را نیز در بر بگیرد؟در سال ۲۰۲۴ بحث و جدل بزرگی را برانگیخت.در این انتخابات، این موضوع دوباره مطرح شده است، زیرا هیچ کسی کمتر از فلویو بولسونارو، گزارشگر این پیشنهاد، که به عنوان "اصلاح نامه خصوصی‌سازی سواحل" شناخته می‌شود، نیست. هدف این است که اجازه فروش زمین‌هایی را که در نوار 33 متری از نقاط بالاتر جزر و مد قرار دارند و متعلق به اتحادیه است، بدهد.
استدلال‌کنندگان این پیشنهاد مدعی هستند که این امر سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را به شکل مجتمع‌ها و استراحتگاه‌ها به سواحل ما خواهد آورد. در عمل، این می‌تواند به معنای محدود کردن دسترسی‌ها و ایجاد سواحل انحصاری برای ثروتمندان باشد.به همان روشی که استخراج‌کنندگان به نگهبانان برخی از مهم‌ترین ذخایر جنگلی کشور تبدیل شده‌اند، ماهیگیران سنتی، جمع‌کنندگان صدف و جمع‌کنندگان خرچنگ نگهبانان سواحل ما هستند.
موضوع حفاظت از اقیانوس‌ها به ویژه مهم است. سال آینده، برزیل میزبان کنفرانس خواهد بود.نشست سازمان ملل متحد برای دهه اقیانوسکه در آوریل در ریو دو ژانیرو برگزار خواهد شد. و تصور این که مانند پدرش، فلویو بولسونار - اگر انتخاب شود - کنفرانس‌های سازمان ملل متحد در مورد محیط زیست که در برزیل برنامه‌ریزی شده‌اند را لغو خواهد کرد، کار دشواری نیست. در سال ۲۰۱۹، یکی از اولین اقدامات بولسونار لغو برگزاری اجلاس تغییرات آب و هوایی در خاک برزیل بود. تنها در سال ۲۰۲۵ این کنفرانس دوباره به برزیل بازگشت، در مکان نمادین...کنفرانس تغییرات آب و هوایی COP30 در بِلِم.
به نظر من، اکنون زمان گسترش این اتحاد است: جنگل و اقیانوس متحد علیه سیاست مرگ. و اتحاد برای دریا فقط برای یک دولت راست افراطی مهم نخواهد بود. اثرات استخراج نفت، اعطای بلوک‌های جدید در دریاهای عمیق و تغییرات آب و هوایی، ساحل ما را به یک نقطه مرکزی برای آینده کشور تبدیل خواهد کرد.