یک مدرسه با کیفیت چیست؟

به قلم: جسیکا پاشکو

چه چیزی یک مدرسه را به عنوان یک مدرسه با کیفیت در نظر می‌گیرد؟ در واقع، "کیفیت" به چه معناست؟ این‌ها برخی از سوالاتی هستند که تحقیقات گروه تحقیقاتی تاریخ آموزش برزیل: سیاست‌ها و گفتمان‌های تخصصی (HISTEB) را هدایت می‌کنند، که توسط پروفسور ناتالیا گیل در دانشگاه فدرال ریو گرانده جنوبی، با تمرکز بر تجزیه و تحلیل نحوه ساخت و بسیج مفهوم "کیفیت" در محیط آموزشی برزیلی در طول دوره 1920 تا 2020، هدایت می‌شود.

برای نشان دادن اینکه مفهوم کیفیت یک مفهوم پیچیده و دشوار برای تعریف است، می‌خواهم در اینجا برخی از نتایج تحقیقات خود را که منجر به رساله کارشناسی ارشد با عنوان زیر شد، ارائه کنم:وقتی مدرسه محلی توجه طبقه میانه را جلب می‌کند: مرکز آموزشی محلی (CIEP) در سیدریرا/RS در سال‌های 1995 تا 1998، دفاع شده در برنامه تحصیلات تکمیلی آموزش در دانشگاه فدرال ریو گرانده جنوبی در سال 2025.

در محل کار، من تلاش کردم تا نحوه پیاده سازی و عملکرد یک مرکز آموزشی خاص (که توسط لئونل بریزولا و دارسی ریبری تأسیس شده بود) را درک کنم، که به خودی خود، نمادی از "مدارس با کیفیت" محسوب می شود. نتایج تحقیق نشان داد که این مرکز آموزشی، واقعاً به عنوان یک مدرسه با کیفیت در سال های 1995 تا 1998، طراحی شده بود. تصویر آن در بین جامعه آموزشی، مثبت بود. با این حال، هنگامی که از والدین و مراقبان در مورد روزمره مدرسه پرسیده شد، برخی تناقضات آشکار شد. برخی از آنها ادعا می کردند که این موسسه باید یک برنامه درسی مشابه مدارس خصوصی، سختگیرتر، را اتخاذ کند تا اطمینان حاصل شود که آموزش مناسبی برای دانش آموزان فراهم می شود.

در شرایط دیگر، اگرچه آنها مدرسه را با کیفیت می دانستند، اما بر ضعف یا ناکافی بودن برنامه درسی اشاره می کردند. بنابراین، به نظر می رسد که یک ناسازگاری در ایده کیفیت وجود دارد که توسط این افراد درک می شود، که این موضوع، سوال تکراری را مطرح می کند: آنها به چه نوع کیفیتی اشاره می کنند؟ چه چیزی باعث می شد که این والدین و مراقبان مدرسه را به این شکل درک کنند؟ شاید، در این موقعیت، معماری باشکوه، که توسط منتقدان مراکز آموزشی خاص (CIEPs) به عنوان "تابلوی تبلیغاتی در فضای باز" توصیف شده است، در ایجاد این تصویر از کیفیت نقش داشته است. با این حال، هنوز یک مفهوم بی معنی و بدون شکل است.

یک جنبه مهم دیگر که توسط تحقیق آشکار شد، نرخ بالای ترک تحصیل در آن دوره بود. به عبارت دیگر، این یک مدرسه بود که تعداد زیادی از دانش آموزان خود را از دست می داد، که به طرز عجیبی، این موضوع، تصویر کیفیت آن را تهدید نمی کرد. بر اساس این منطق، یک مدرسه "قوی" باید تعداد زیادی دانش آموز را از دست می داد، بنابراین، کیفیت دارد. اما، آیا یک مدرسه با کیفیت، باید دانش آموزان خود را از دست بدهد، حذف یا انتخاب کند؟

یا، آیا این منطق ترک تحصیل، با حفظ معیارهای خاصی از برتری مرتبط است که در عمل، نابرابری های موجود را تقویت می کند؟ ما فکر می کنیم که می توانیم این موضوع را به چالش بکشیم، با این فرض که مدرسه، اغلب، نابرابری ها را تایید می کند، با تبدیل تفاوت های اجتماعی به تفاوت های عملکردی در مدرسه.

ما می توانیم متوجه شویم که این ابهام، پیچیدگی موجود در اصطلاح "کیفیت" را آشکار می کند. در دهه 1990، در ایالت ریو گراندو سولو، تلاش برای دستیابی به کیفیت در آموزش، یک موضوع اصلی در بحث های عمومی بود. با این حال، در حالی که گفتمان دولتی، کمبود کیفیت در مدارس را برجسته می کرد، جامعه آموزشی، مدرسه را با کیفیت می دانست، حتی اگر نیاز به بهبود را نیز برجسته می کرد.

واقع این است که، اگرچه تلاش می‌شود تا مفهوم کیفیت را تعریف کرد، اما این مفهوم به گونه‌ای است که هرچه بیشتر سعی شود آن را توضیح داد، از دست می‌رود. در این راستا، می‌توان پرسید: در نهایت، چه چیزی یک مدرسه با کیفیت را تعریف می‌کند؟ این پرسش‌ها منجر به تفکر در مورد نحوه شکل‌گیری مفهوم کیفیت در آموزش در بستر آموزشی و همچنین در مورد عناصر متعدد موجود در این جستجو می‌شود. بنابراین، مهم است که توجه کنیم که همیشه وقتی در مورد کیفیت آموزشی صحبت می‌کنیم، به یک معنا اشاره نمی‌کنیم.

بنابراین، می‌توانیم ببینیم که ارزیابی کیفیت آموزش، به عنوان یک ساختار اجتماعی در ارتباط مستقیم با انتظارات افراد در نظر گرفته می‌شود. این انتظارات از موقعیت افراد در عرصه آموزشی و در فضای اجتماعی گسترده‌تر شکل می‌گیرند و با تعلق به طبقه و انباشت متفاوت از سرمایه فرهنگی، که نحوه درک، ارزیابی و قضاوت در مورد مدرسه را هدایت می‌کند، مرتبط هستند.

در این راستا، تجربیات قبلی، فردی یا خانوادگی، نه تنها این انتظارات را شکل می‌دهند، بلکه به تولید و تکرار مفاهیم خاصی از کیفیت نیز کمک می‌کنند.

به عبارت دیگر، وقتی در مورد اینکه آیا یک مدرسه "خوب" است یا خیر، قضاوت می‌کنیم، ایده‌هایی را به کار می‌بریم که از ساختارهای اجتماعی شکل گرفته‌اند و با توجه به طبقه اجتماعی و مسیرهای زندگی افراد، متفاوت هستند و تمایل دارند دیدگاه‌های موجود در جامعه را تکرار کنند.

جسیקה پاشکواو دکترای آموزش را از دانشگاه فورتالیز (UFRGS) دریافت کرده است.

—

مقاله‌های دیگر در مورد آموزش و ادبیات را در ستون "شهرهای ادبی: ادبیات و آموزش" بخوانید. شهرهای ادبی: ادبیات و آموزش در Brasil de Fato.

—

این یک مقاله نظر است. دیدگاه نویسنده لزوماً نمایانگر خط تحریری روزنامه نیست.