در روز ایالت پیاو، که در روز دوشنبه (19) برگزار می شود، برنامه "راه های گزارشگری" ازتلویزیون برزیل، ساعت 23:30، یک تولید ازتلویزیون آنتارسکه داستان و زیبایی‌های پارک ملی سررا دا کاپیوارا را آشکار می‌کنددر میان دیوارهای که نشانه‌های زمان را در خود جای داده‌اند، نقاشی‌های باستانی بیش از هزاران سال پیش وجود دارند و نشانه‌های حضور اولین ساکنان قاره آمریکا را آشکار می‌کنند.
پارک که توسط سازمان ملل متحد برای آموزش، علم و فرهنگ (یونسکو) به عنوان میراث جهانی شناخته شده است، حدود 129 هزار هکتار مساحت دارد، که معادل تقریباً 80 هزار زمین فوتبال است و بیش از یک هزار سایت باستانی ثبت شده دارد. در این مکان، علم، طبیعت و فرهنگ بازدیدکنندگان را به یک فصل از تاریخ می‌کشاند که با نقاشی‌های باستانی، شکل‌های زمین‌شناسی و سایت‌های باستانی مشخص می‌شود. نقاشی‌های موجود در پارک، سن‌هایی بین حدود 12 هزار تا 3.5 هزار سال دارند و نشانه‌های حضور انسان را در طول زمان آشکار می‌کنند.
در اولین بازدید خود از کوه سررا دا کاپیوارا، دکتر رودریگو کامازان، دندانپزشک، از آثار باستانی این منطقه شگفت‌زده شد.
"ما از سفر و آشنایی با تاریخ مکان‌ها لذت می‌بریم، ما قبلاً در مکان‌های دیگر و سایت‌های باستان‌شناسی دیگر سفر کرده‌ایم و همیشه تلاش می‌کنیم تا بفهمیم و درک کنیم که چگونه همه اینها می‌توانند در گذشته به هم مرتبط باشند"، او می‌گوید.
بخش زیادی از حفاظت از کوه سررا دا کاپیوارا به خاطر نییدGuidon، باستان‌شناس، است که بیش از پنج دهه است که این میراث را مطالعه و محافظت می‌کند.او در ماه ژوئن 2025 درگذشت، اما میراثی را به جا گذاشت که همچنان توسط افرادی مانند جیزل فلیس، دوست و همکار پژوهشی او، حفظ می‌شود.
"من چیزهای زیادی را در مورد باستان شناسی از نیید یاد گرفتم و همچنین از تکنسین‌ها، مردم منطقه که همیشه با او و سایر محققانی که در اینجا کار می‌کردند، کاوش می‌کردند، یاد گرفتم. نیید همیشه بسیار مهربان بود و دانش را به اشتراک می‌گذاشت و فرصت‌هایی را فراهم می‌کرد"، می گوید جیزل.
پارک ملی سررا دا کاپیوارا چندین شهر را در بر می‌گیرد، از جمله سان رایموند نوناتو و کورونل ژوزه دیاس. این منطقه همچنین جاذبه‌هایی را برای بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد، مانند موزه انسان آمریکایی، که قطعاتی را که در تحقیقات باستان شناسی، استخوان‌ها، اسکلت‌ها و نمونه‌هایی از قبایل باستانی که در این منطقه زندگی می‌کردند، حفظ می‌کند. منابع صوتی و تصویری و پروژه‌ها، تجربه گردشگران را گسترش می‌دهند.
در کورونل ژوزه دیاس، موزه طبیعت قرار دارد که شامل عناصر تعاملی است که می‌توانند تا وضوح یک پرواز پانوراما بر روی شکل‌های صخره‌ای پارک را شبیه‌سازی کنند.
خانم لوئیسا مورای، بازنشسته، تجربیات خود را در موزه توصیف می‌کند.
"من این را فوق العاده یافتم، واقعاً احساس کردم که در حال پرواز با پاراگلایدر هستم و تمام محیط‌هایی را که بازدید کردیم را می‌بینم، بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم"، او می‌گوید.
علاوه بر ثروت تاریخی، گردشگرانی که به این منطقه سفر می‌کنند می‌توانند از یک نمایش فرهنگی لذت ببرند که شامل موسیقی، رقص، تئاتر، سیرک و هنرهای بصری در میان مناظر کاتیнга است.
در هفتمین دوره، اپرای "سِرا دا کاپیوارا" امسال نمایش "کلئوپاترا، ملکه کاتینگه" را به صحنه آورد که از ارجاعات مصر باستان به منظره‌های حومه‌ای ترکیب می‌کرد.نورها و پروژکشن‌های گرافیکی، شب را متحول کرده و فضایی را ایجاد می‌کنند که مخاطبان را در یک صحنه بزرگ روباز درگیر می‌کند.
"بدن برزیل در اینجا در آمریکاست، اما روح، تاریخ، فرهنگ ما، از آفریقا نیز آغاز می‌شود"، سادیا کاسترو، برگزارکننده نمایش، توضیح می‌دهد.
او به این نکته اشاره می‌کند که تحقیقات نیید گیدون نیز آفریقا را به عنوان مبدأ اولین ساکنان آمریکای شمالی نشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که این رابطه الهام‌بخش انتخاب موضوع نمایش بوده است.
"ما تلاش کردیم این داستان را از طریق یک زن، یک زن بزرگ و قدرتمند، روایت کنیم که دوباره متولد می‌شود، می‌میرد و دوباره در این منطقه متولد می‌شود"، او می‌افزاید.
در چهار شب، حدود 50 هنرمند از سراسر برزیل، از جمله نوازندگان، خوانندگان و رقصندگان، در Serra da Capivara برای مخاطبان اجرا کردند.
در میان تماشاگران، دندانپزشک رز براگا حضور داشت که قبلاً هرگز اپرا را ندیده بود.
"من واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم. در حالی که تماشا می‌کردم، به همسرم می‌گفتم که دیگر هیچ سالی را از دست نخواهم داد. این یک نمایش زیبا بود"، او گفت.
برای برناندو بولژان، ترکیب موسیقی‌های ساخته شده به طور خاص برای اپرا، صحنه، طبیعت، تاریخ و جلوه‌های ویژه، تجربه‌ای را به ویژه کرد.
"من به بسیاری از نمایش‌ها در خارج از کشور رفته‌ام، اما چیزی مانند این را هرگز ندیده‌ام. این یک چیز است که ما باید مفتخر باشیم، این قلب را می‌آراید، در هر جنبه. من بارها تحت تأثیر قرار گرفتم. من هرگز اینقدر مفتخر به اینکه برزیلی هستم و اینجا هستم، احساس نکرده‌ام، زیرا ما عادت داریم که فرهنگ را از بیرون قدردانی کنیم. این فرهنگ باید توسط برزیل و جهان دیده شود"، او نتیجه می‌گیرد.