

با این حال، او برای آگاهسازی سایر زنان مسن در مورد اهمیت رای دادن، مسافتهای بسیار بیشتری را طی میکند. در عمل،او به طور فعال تلاش میکند تا سایر کارگران و پدربزرگها، مانند خودش، از حق رای خود محروم نشوند.
اخبار مرتبط:
- سالمندان بر غلبه بر موانع و اهمیت رای دادن تأکید میکنند.
- افراد مسن، اولویت دارند: با سایر رای دهندگان با اولویت آشنا شوید.
در جامعهای که ماریا آلایدس در آن زندگی میکند، 150 خانواده وجود دارد، اما او نگران 5 جامعه دیگر در منطقه است: سائو ژوزه، ماتا دوس رِیس، ماراجا آلتو آلیج، استیرئو و پاو سکو.
"ما تلاش می کنیم با توضیح اینکه ثبت رای بسیار مهم است، افراد را تشویق کنیم. هیچ کس نباید ناامید شود"، ماریا می گوید که 7 فرزند و 7 نوه دارد.
به عنوان رهبر یک جنبش بین ایالتی از تولیدکنندگان خرچوب، او استدلال میکند که حقوق و سیاستهای عمومی از طریق مشارکت مردمی به دست میآیند.
برای من، رای دادن یک افتخار است. من برای حفظ حقوق و دموکراسی رای میدهم.
یکی از اولویتهای او، مقابله با تغییرات آب و هوایی است که مستقیماً بر فعالیتهای تولیدکنندگان خرچوب تأثیر میگذارد.
تخمین زده می شود که بیش از 300 هزار نفر از زنان در ایالت های مارانائو، پارا، پیوا و توکانتین مشغول به کار باشند.
مشارکت مردمی
زنان مشتاق به انتخابات، مانند ماری آلایدس، حتی در سنتی که رای دادن اجباری نیست، شایسته مبارزه تاریخی برای حق رای زنان هستند.
نرخ عدم مشارکت افراد بالای 70 سال تقریباً 10 درصد در دور اول انتخابات کاهش یافته است، طبق بررسی انجام شده توسطجنبش رای دادن 70+.
طبق دادههای دادگاه عالی انتخابات (TSE)،درصد رایدهندگان در این گروه سنی که در انتخابات شرکت نکردهاند، از 58.8٪ در سال 2022 به 49.1٪ در دور اول انتخابات 2026 رسیده است.
با هدف کاهش این میزان عدم مشارکت در هفته آینده (25)، جنبش غیرحزبی "مامانها و پدربزرگها رای میدهند" راهاندازی شده است که هدف آن ایجاد ارتباط بین نوه و پدربزرگ در زمان انتخابات است.
یکی از پیامها این است که،حتی اگر فرد در دور اول رای ندهد،میتوان در دوم شرکت کردبدون هیچ محدودیت
حالا من میروم
در شهر اوریزونا، در فاصله 130 کیلومتری از گویا، ماریا آلبینا کوستا، 85 ساله، در دور اول انتخابات به دلیل دشواری در نوشتن یا به خاطر آوردن تعداد زیادی از نامها، به رای دادن نپرداخت. در 4 اکتبر، رأی دهندگان نمایندگان، سنا، فرمانداران و رئیس جمهور را انتخاب کردند.
اما این بار فقط برای سمت ریاست جمهوری. بنابراین من این بار میروم. دخترم و دختر نوه ام مرا خواهند برد. من باید حقوق خود را تضمین کنم. من اکنون این کار را میخواهم.
این پیرزن قبلاً در روستا زندگی میکرد، به عنوان سرپذیر و کارگر خانهدار کار میکرد و میگوید که به دلیل عدم شرکت در انتخابات در طول دوران دیکتاتوری (1964–1985)، ترجیح میدهد در انتخابات شرکت کند. او همچنین میخواهد نمونهای برای هفت فرزند، 22 نتیجه، شش نتیجهگیری و یک نتیجهگیریگیری باشد.
دختر، ساندرا اولیویرا، 48 ساله، اولین عضو خانواده بود که به تحصیلات عالی رفت و میگوید که بسیار از مسیر مادرش مفتخر است. او اغلب از مادرش در کلاسهای خود در مناطق روستایی و شهری صحبت میکند، جایی که او شاهد اظهارات تبعیضآمیز از سوی دانشآموزان در مورد حق رای زنان بوده است:
من داستانهایی از مادر و سایر زنان بیحقوق را تعریف میکنم. ما باید جایگاه خود را تضمین کنیم.
من میترسیدم
خانم ماری ژوزه کانتارلی، 80 ساله، که در اولیند (پیرو) زندگی میکند، نیز در دور اول انتخابات رای نداد. در واقع، او 12 سال است که از شرکت در انتخابات خودداری میکند.
با این حال، او با فرزندان و دخترش در خانه صحبت کرد و به این نتیجه رسید که در این شرایط باید استثنایی ایجاد شود.او از فضای تنش عاطفی در خیابانها پشیمان است.
"رفتارها و خشونتهایی وجود دارد که باعث میشود ما بترسیم. خشونت زیادی در خیابانها وجود دارد و احساسات مردم بسیار بالا است"، او خاطرنشان میکند.
او نام کاربری خود را در اپلیکیشن e-título ذخیره کرده بود، اما دیگر آن را پیدا نمیکرد. با این حال، او اپلیکیشن e-título را دانلود کرده بود تا در روز 25 به رای دادن بپردازد.اپلیکیشن e-títuloبرای رای دادن در تاریخ ۲۵.
ماریا ژوزه گفت که در طول زندگی، مدارک رای گیری را حفظ کرده و قصد دارد دوباره آنها را در کارت شناسایی خود داشته باشد. دختر نوه، که نامش نیز ماریا است، 19 سال دارد و از تصمیم مادربزرگش بسیار خوشحال است.
رای برای حقوق
الگوهای زیادی برای این مادربزرگ ها وجود دارد، مانند خانه فرانسیسکا باروسو مونته، 84 ساله، که در حال حاضر در شهر نیویورک در ایالت مارانهاو (560 کیلومتر از سائو لوز-MA) زندگی می کند.
او می گوید که حق شهروندی به او این امکان را داده است تا برای اینکه 10 فرزندش به مدرسه بروند، تلاش کند.
من همیشه به همسرم می گفتم که آنها به مدرسه می روند. من به مدرسه نرفتم زیرا فرصت نداشتم. اما فرزندانم، بله. به همین دلیل، رای دادن بسیار مهم است.
او امیدوار است که انتخابات نمایندگانی را تضمین کند که از کمبود دارو یا غذا برای کودکان یا سالمندان جلوگیری کند.
مشکلات
در ریو دژانیرو، پرازرز ماریا دا سیلوا آنتونس، 72 ساله، امیدوار است که از سردرد ناشی از دور اول انتخابات که با صفهای طولانی همراه بود، رهایی یابد: "این زمان طولانی شد تا افراد مسن را صدا کنند".
همچنین برای بازنشسته برزیلی، بیاتریس سینترا لاباکی، 79 ساله، در سائو پائولو، کار آسانی نبود. او مجبور شد از پلهها در محل رایدهی خود بالا برود.
یک مصوبه دادگاه عالی انتخابات (TSE) تعیین می کند که افراد مسنباید از خدمات ویژه برخوردار شونددر محلهای رایدهی، بدون نیاز به صفهای عادی
علاوه بر این،باید اقدامات دسترسی برای همه فراهم شودکه استقلال و امنیت را در طول فرآیند رایدهی تضمین کند.
بیاتریس از کمک فرزند برای رسیدن به کلاس و صندوق رأی استفاده کرد. برای انتخاب نامزدهای خود، به موضع آنها در مورد موضوعات بهداشتی و آموزشی توجه کرد.
"فایده ندارد که انتخاب شوند و فقط بنشینند. باید فعال باشند و از کار با مردم لذت ببرند".
خاطرات
در روز 25، افراد مسن نیز اهمیت رای دادن را به یاد خواهند آورد.به ویژه زیرا بیش از دو دهه است که نتوانستند رئیس جمهور را انتخاب کنند.
سوئی موندونه، بازنشسته ساکن ریو، که 79 سال دارد، می گوید که از پیاده روی به سمت محل رای گیری احساس می کند:
این زمانی است که احساس می کنم بیشتر در زندگی کشور مشارکت دارم. همیشه در مدارس دولتی، از آموزش ابتدایی تا آموزش عالی تحصیل کردم. پس از کودتا، من در حال تحصیل بودم.
او به یاد می آورد که معلمان نمی توانستند درباره آهنگ ها صحبت کنند و فیلم ها و تئاترها سانسور می شدند.
من در کمپین "دیرِتاس ژا" شرکت کردم، که نقطه شروع دموکراسی مجدد بود. من هرگز رای خود را به یک حزب ربط ندادم. من کاندیداها را بر اساس تعهداتی که به مردم داشتند و مبارزه ای که علیه رژیم دیکتاتوری انجام داده بودند انتخاب می کردم.
