مقاله نظر: این متن از عنوان خود موضع‌گیری می‌کند. ابتدا استدلال می‌کند که حفظ و نگهداری فیدهای RSS (Really Simple Syndication - پروتکل باز توزیع محتوا در اینترنت) زنده و باز، در زمان حاضر، عملی از کنترل عمومی بر قدرت است، به اندازه هر اصل و اصل تبلیغات قضایی. دوم، این متن بیان می‌کند که موانع الکترونیکی طراحی‌شده برای محافظت از داده‌های خصوصی، زمانی که علیه داده‌های عمومی به کار گرفته می‌شوند، به‌طور مستقیم ابزاری را تهدید می‌کنند که می‌توانست بیشترین دموکراسی را در نظارت بر قدرت به ارمغان بیاورد - هوش مصنوعی در دسترس شهروندان عادی. این یک گزارش خنثی نیست.
تکنولوژی سال ۱۹۹۹ که همچنان به صورت محفوظ، بخشی از روزنامه‌نگاری را که بدون اتکا به پلتفرم‌های خارجی منتشر می‌شود، پشتیبانی می‌کند، RSS نام دارد.این پلتفرم به عنوان یک ابزار راحتی برای جمع‌آوری عناوین خبری از وبسایت‌های مختلف آغاز شد و بدون برنامه‌ریزی قبلی، به یک قطعه ساده از زیرساخت دموکراتیک تبدیل شد که در طول بیش از دو دهه توسط تعداد محدودی از افراد ساخته شد. کار این افراد شایسته یادآوری و تقدیر است. این مقاله از اشتباهات واقعی ما در ساخت این وبسایت بر اساس این پایه نشأت می‌گیرد: فیدهایی که زبان خود را به درستی نشان نمی‌دادند، منابع رسمی محافظت‌شده در برابر ربات‌ها، و تکرار این واقعیت که باز بودن در عمل یک کار مداوم است، نه یک وضعیت طبیعی.
چه چیزی RSS است و چرا مهم است؟
RSS یک فرمت ساده است: یک فایل متنی که به صورت استاندارد تغییرات یک وبسایت را فهرست می‌کند. هیچ شرکتی مالک پروتکل نیست و همچنین هیچ هزینه‌ای برای دسترسی یا معیاری برای حداکثر کردن تعامل وجود ندارد؛ هر فردی یا هر برنامه‌ای می‌تواند فایل را امضا کند و بداند منبع جدیدی منتشر کرده است، بدون اینکه به معیارهای مرتبط بودن یک الگوریتم خارجی وابسته باشد - برعکس مدل شبکه‌های اجتماعی بزرگ که با استفاده از یک الگوریتم مبهم، آنچه هر فرد می‌بیند را تعیین می‌کنند.
از نزدیک، یک فید فقط این است - مجموعه‌ای از برچسب‌ها در اطراف هر عنوان خبر:
متن:
# نام وبسایتنام سایت
متن:
عنوان خبر: "اولین فید پادکست"
لینک: https://example.org/news
تاریخ انتشار: چهارشنبه، ۲ ژوئیه ۲۰۲۶، ۱۲:۰۰:۰۰ GMT
پایان آیتم
پایان کانال
فرمت به طور فنی دو شاخه داشت که در اوایل دهه ۲۰۰۰ با هم رقابت کردند. یکی RSS ۱.۰ بود، بر اساس RDF (چارچوب توصیف منبع - مدل توصیف داده‌های وب)، که تدوین فنی آن با کمک یک همکاری ۱۴ ساله به نام آرون سوارت صورت گرفت. دیگری RSS ۰.۹۱/۲.۰ بود، تثبیت شده توسط برنامه‌نویس آمریکایی دیوید وینر، که در نهایت به عنوان استانداردی که بیشتر مورد استفاده قرار گرفت، غالب شد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۱، وینر برای اولین بار ویژگی‌ای را که دهه‌ها بعد به عنوان پادکست شناخته شد، نشان داد: او یک آهنگ از Grateful Dead را به یک پست در وبلاگ خود، Scripting News، که از سال ۱۹۹۷ فعال بود، ضمیمه کرد و فایل صوتی را از طریق فید خود توزیع کرد.
داستان اولین فید پادکست. در دسترس در: Podnews.اولین پادکست: تاریخ تغذیهدسترسی در: 2 ژوئیه 2026در مورد Dave Winer، در پایان مقاله
آرون سوارتز، نوجوان RSS 1.0، سال‌ها بعد از آن همان مهارت فنی را برای تلاش برای آزاد کردن میلیون‌ها رکورد دادگاه آمریکایی که پشت دیوار پرداخت نگه داشته شده بود (PACER - سیستم دسترسی الکترونیکی به سوابق دادگاه فدرال ایالات متحده) به کار برد. در مورد زندگی و مرگ او، به پروفایل روزنامه‌نگاری لاریسا مک‌فارکار در مجله نیویورکر، چند هفته پس از آن مراجعه کنید - متنی طولانی، دقیق و به‌طور عمدی شکاک در مورد دو انتهای روایت‌هایی که در مورد او شکل گرفته بود، مرجعی برای برخورد با موضوع با خویشی که شایسته آن است. MACFARQUHAR, Larissa. Requiem for a Dream. The New Yorker, 3 مارس 2013. نسخه قابل دسترسی در دانشگاه دوک. در دسترس در:https://courses.cs.duke.edu/compsci342/spring20/netid/readings/newyorker-swartz.pdfدسترسی در: 2 ژوئیه 2026در مورد آرون سوارتز، در پایان مقاله
RSS به عنوان ابزار کنترل عمومی
پرونده سوارتز یک مورد منزوی نیست. دهه‌ها قبل‌تر، مهندس آمریکایی کارل مالامود نیز همان نظریه را آزمایش می‌کرد: در سال ۱۹۹۴، او ثبت‌های کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) را که تا آن زمان فقط از طریق یک سرویس پولی قابل دسترسی بود، به صورت رایگان در اینترنت منتشر کرد، اقدامی که خود این نهاد را به قرار دادن آنها به صورت آنلاین و رایگان دو سال بعد وادار کرد. راهنمای میدان فناوری مدنی. کارل مالامود دسترسی آنلاین رایگان به ثبت‌های EDGAR SEC را راه‌اندازی می‌کند. در دسترس در:کارل مالامود دسترسی آنلاین رایگان به سوابق SEC EDGAR را راه‌اندازی کرد. کارل مالامود، یک متخصص فناوری مدنی، پلتفرمی را معرفی کرده است که به طور رایگان به سوابق ارائه‌شده به کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) از طریق سیستم EDGAR دسترسی می‌دهد. این پلتفرم به کاربران اجازه می‌دهد تا به راحتی و بدون هزینه، به اطلاعات مالی و گزارش‌های شرکت‌ها دست یابند. با این راه‌اندازی، مالامود امیدوار است شفافیت و دسترسی به اطلاعات مالی را بهبود بخشد و به شهروندان و محققان ابزاری قدرتمند برای نظارت بر فعالیت‌های شرکت‌ها ارائه دهد.در سال ۲۰۲۰، دادگاه عالی ایالات متحده به Malamud اجازه داد تا از حق انحصاری ایالت جورجیا بر کد قانونی یادداشت‌شده خودداری کند - و بار دیگر از طریق دادگاه، اصولی را تایید کرد که این وبسایت نیز سعی در پیروی از آن دارد: کسی که با قدرت قانون صحبت می‌کند، برای اهداف حق تکثیر، نویسنده آنچه در آن وضعیت تولید می‌کند، نیست. ایالات متحده. دادگاه عالی. جورجیا در برابر Public.Resource.Org، Inc.، پرونده شماره ۱۸-۱۱۵۰، تصمیم در ۲۷ آوریل ۲۰۲۰. در دسترس در:https://www.supremecourt.gov/opinions/19pdf/18-1150_7m58.pdfدسترسی در: 2 ژوئیه 2026.(در مورد کارل مالامود، در پایان مقاله)
رابطه بین RSS و مطبوعات نیز موضوع تحلیل‌های جدی بوده، نه فقط اشتیاق فنی. زمانی که گوگل خواننده گوگل را در سال 2013 پایان داد، مارک کدنگ، روزنامه‌نگار، یکی از بررسی‌های هفتگی خود را در آزمایشگاه روزنامه‌نگاری نیمان - مرتبط با دانشگاه هاروارد - به بررسی آنچه آن بسته شدن فاش می‌کند در مورد وابستگی اخبار به پلتفرم‌های شخص ثالث اختصاص داد. کدنگ، مارک. این هفته در بررسی: درس‌های مرگ خواننده گوگل و کار رایگان منابع خبری. آزمایشگاه روزنامه‌نگاری نیمان، 15 مارس 2013. در دسترس در:https://www.niemanlab.org/2013/03/this-week-in-review-the-lessons-of-google-readers-death-and-the-free-labor-of-news-sources/دسترسی در: 2 ژوئیه 2026. امروزه، نسخه رسمی از همان اصل باز بودن به طور پیش فرض در پورتال‌هایی مانند GovInfo آمریکا، که فیدهای رسمی RSS از کنگره و آژانس‌های فدرال را منتشر می‌کند، وجود دارد. GovInfo. فیدهای RSS. در دسترس در:https://www.govinfo.gov/feedsدسترسی در: 2 ژوئیه 2026. این معنای واقعی تبلیغات است: عمومی کردن، به طور پیش فرض، بدون نیاز به درخواست شهروند - همان استانداردی که توسط کنوانسیون ترومسو شورای اروپا تعیین شده است، اولین ابزار بین‌المللی الزام‌آور که به همه، بدون تبعیض، حق دسترسی به اسناد رسمی را به رسمیت می‌شناسد. شورای اروپا. کنوانسیون ترومسو، CETS شماره 205، 2009. در دسترس در:https://www.coe.int/en/web/access-to-official-documentsدسترسی در: ۲ ژوئیه ۲۰۲۶
وقتی راز عدالت دیگر استثنا نباشد
همان استدلال برای دادگاه‌ها نیز صدق می‌کند. فیلسوف انگلیسی جرمی بنتام، در قرنى که این ایده هنوز به عنوان رادیکال دیده می‌شد، نوشت که تبلیغات ذات عدالت است: قوی‌ترین محرک برای دلسوزی، و امن‌ترین محافظ در برابر ناسازگاری.(ناباوری در رسیدگی به امور عمومی) - و آنچه قاضی را در حالی که قضاوت می‌کند، تحت قضاوت قرار می‌دهد.(بنتام، جرمی. طرح یک کد برای سازماندهی نهاد قضایی در فرانسه (۱۷۹۰). در: بوورینگ، جان (ویراستار). آثار جرمی بنتام. ادینبورگ: ویلیام تایت، ۱۸۴۳. جلد ۴. در دسترس در: https://oll.libertyfund.org/titles/bowring-the-works-of-jeremy-bentham-vol-4)دسترسی در: ۲ ژوئیه ۲۰۲۶https://oll.libertyfund.org/titles/bowring-the-works-of-jeremy-bentham-vol-4در پایان مقاله، در مورد جرمی بنتام (Jeremy Bentham) می‌باشد.اما حقی که در اینجا مهم است، حق رویه‌ای نیست - حق کسانی است که از بیرون نگاه می‌کنند. کسی که یک پرونده دیگران را بررسی می‌کند، مورد قضاوت قرار نمی‌گیرد: او قضاوت می‌کند. و برای این شخصیت - شخص سوم، شهروند، مطبوعات - ابزارهای بین‌المللی تضمین دیگری را در نظر می‌گیرند: آزادی جستجو و دریافت اطلاعات.پیمان بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی این حق را در ماده 19 خود ثبت می‌کند، و کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تفسیر این ماده، از آن یک حق دسترسی به اطلاعات در اختیار نهادهای عمومی استخراج کرده است، با تعهد دولتی برای انتشار، به ابتکار خود، آنچه که از نظر عمومی مفید است.(دربارهٔ لوئیس براندایز، در انتهای مقاله)(sobre Louis Brandeis, ao fim do artigo)
و برای این شخص - شخص سوم، شهروند، مطبوعات - ابزارهای بین‌المللی تضمین دیگری را در نظر می‌گیرند: آزادی جستجو و دریافت اطلاعات.سازمان ملل متحد، کمیته حقوق بشر. نظر عمومی شماره 34 - ماده 19: آزادی‌های نظر و بیان (CCPR/C/GC/34)، 2011. در دسترس در:(دربارهٔ حق دسترسی به اطلاعات، در انتهای متن)https://undocs.org/CCPR/C/GC/34به همراه کنوانسیون ترومسو، ذکر شده بالا، این تضمین‌ها دقیقاً همان چیزی را که این مقاله در مورد آن بحث می‌کند، ترسیم می‌کنند: کسی که طرف دعوا نیست، متهم نیست، درخواستی ندارد - نظارت می‌کند. بنابراین، مسئله در وجود "راز دادرسی" نیست؛ استثنائات محدود برای قربانیان، کودکان و امنیت مشروع است. مشکل زمانی است که استثنائات محدود به عادت اداری تبدیل شوند. در کشورهای مختلف، الگوی یکسانی مشاهده می‌شود: محرمانه‌سازی طراحی‌شده برای محافظت از قربانیان آسیب‌پذیر، در عمل، متهمان قدرتمند را از بازرسی مصون می‌دارد، و معیاری که این دو استفاده را از هم جدا می‌کند، بدون اطلاعات عمومی در مورد وجود محرمانه‌سازی، غیرقابل نظارت است."اعلامیه ترومسو" (1985)نقاشی هنری ویلیام پیکراسیل (1782–1875)
کسی که نگهبان آنهاست، چه کسی را نگه می‌دارد؟— کسی که نگهبانان را نظارت می‌کند
در پشت پرده این وبسایت، همان تنش در مقیاسی کوچکتر را می‌یابیم. چندین منبع رسمی محتوای خود را پشت سیستم‌های ضد سرقت رباتی پنهان می‌کنند — از خانواده reCAPTCHA گوگل، طراحی‌شده برای تفکیک انسان از برنامه‌های خودکار. از سال 2026، این سیستم در شرایطی که ترافیک مشکوک در نظر گرفته می‌شود، تأییدیه QR کد (کد پاسخ سریع — کد بارگذاری دو بعدی قابل خواندن توسط دوربین تلفن همراه) را الزامی کرد که به تأیید دستگاه خودکار وابسته است، این ویژگی فقط با نصب خدمات گوگل یا معادل اپل کار می‌کند؛ کسانی که از سیستم‌های حریم خصوصی مانند GrapheneOS استفاده می‌کنند، به کل وبسایت دسترسی ندارند. CYBERINSIDER. سیستم جدید reCAPTCHA گوگل دسترسی به وب باز را محدود می‌کند. در دسترس در:https://cyberinsider.com/googles-new-recaptcha-system-restricts-access-to-the-open-web/. دسترسی در: 2 ژوئیه 2026; CYBERNEWS. سیستم جدید reCAPTCHA گوگل با استفاده از QR کد، کسانی را که آیفون یا اندروید تأییدشده‌ای ندارند، از دسترسی به وب باز منع می‌کند. در دسترس در:گوگل از کد QR و reCAPTCHA برای تأیید شماره تلفن استفاده می‌کنددسترسی در: ۲ ژوئیه ۲۰۲۶
این موضوع مستقیماً به یک اصل می‌پردازد که این وبسایت سعی در پیروی از آن دارد: کارکردن در تلفن‌های قدیمی و تلویزیون‌های هوشمند کهنه. یک ابزار امنیتی که کسانی را که نمی‌توانند سخت‌افزار جدید را خریداری کنند، حذف می‌کند، در عمل نوعی سانسور زیرساخت است - هیچ‌کس دسترسی را ممنوع نمی‌کند، فقط آن را غیرممکن می‌سازد.
با این حال، یک لایه عمیق‌تر در این حذف وجود دارد - و برای انتقاد، به رسمیت شناختن صادقانه‌ای نیاز است. این موانع در اصل یک هدف مشروع دارند: نه همه استخراج داده‌ها خیرخواهانه است، و مکانیسم‌های تأیید هویت برای محافظت از سیستم‌ها و داده‌های خصوصی در برابر تقلب، بار اضافی و جمع‌آوری انبوه اطلاعات شخصی به وجود آمدند. مشکل زمانی شروع می‌شود که همان مکانیسم بدون تمایز برای داده‌های عمومی منتقل شود - آنهایی که به طور تعریف هر شهروندی حق دسترسی به آنها را دارد. اعمال قفل مشابهی که برای محافظت از یک پایگاه داده خصوصی طراحی شده است، به یک پورتال شفافیت، حداقل یک انحراف از هدف (یا به فارسی: "دگردیسی قدرت") است.از حق اداری - استفاده از قدرت برای هدفی غیر از آنچه که آن را مشروع می‌کند.از عمومی برای استفاده از ابزاری که برای محافظت از خصوصی طراحی شده است.
و اثر آن برای کسانی که سعی در نظارت دارند، همیشه یکسان است. هر کسی که سعی در استخراج داده‌ها از یک پورتال شفافیت داشته است، با این سناریو آشنا است: reCAPTCHA که در هر صفحه دوباره ظاهر می‌شود، محدودیت پرسش‌ها در هر ساعت، مدارک که فقط به صورت تصویر ارائه می‌شوند، دقیقاً برای اینکه نتوانند توسط ماشین خوانده شوند. بر روی داده‌های عمومی، این موانع باعث می‌شود اکثر افراد قبل از یافتن آنچه را که دنبالش هستند، دست بکشند - یک شفافیت که با بهانه امنیت پنهان می‌شود و از درون شفافیت را خالی می‌کند که دولت‌ها باید در مورد هزینه‌های عمومی داشته باشند.
اکنون این دیوارها همچنین هوش مصنوعی را مسدود می‌کنند - و اینجاست که از دست دادن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. هوش مصنوعی حتی در ابتدای شکل‌گیری خود، ابزاری قدرتمند و به ویژه قابل دسترس است: با آن، یک شهروند بدون تیم یا بودجه می‌تواند هزاران صفحه را جستجو کند و مواردی را که خواندن انسانی پراکنده، از دست می‌دهد، شناسایی کند: همان تامین‌کننده‌ای که در قراردادهای نهادهایی که نباید با هم درگیر شوند، تکرار می‌شود، تاریخ انتشار قبلی از مناقصه‌ای که باید رعایت می‌شد، مقدار یکسانی در رسیدهایی که باید مستقل باشند - ناسازگاری بین آنچه اعلام شده و آنچه پرداخت شده، دوگانگی بین سخنرانی و ثبت. و از این شواهد، نشانه‌هایی جمع‌آوری کنید که به کشف و اثبات چیزی که حقوق از زمان روم به آن نامگذاری کرده است، کمک می‌کند:اختلاس(انحراف اموال عمومی به سود خصوصی) وسوء استفاده از قدرت(ناباوری در معامله با اموال عمومی)، که کنوانسیون‌های بین‌المللی امروزه آن را به عنوانفساد, فساد بزرگ(فساد سطح بالا که مبالغ و قدرت‌های بزرگ را درگیر می‌کند) وغنیمت‌گیری غیرقانونی(افزایش غیرقانونی ثروت کسانی که در مناصب عمومی خدمت می‌کنند) — زبان رایج تثبیت‌شده در کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه فساد. سازمان ملل متحد. کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه فساد (UNCAC)، ۲۰۰۳. در دسترس در:https://www.unodc.org/unodc/en/corruption/uncac.html. دسترسی در: ۲ ژوئیه ۲۰۲۶. این چیزی بود که هنگام ساخت پروژه‌های خودمان متوجه آن شدیم: وظایفی که قبلاً ماه‌ها کار دستی را می‌طلبید و تیمی که تعداد کمی قادر به پرداخت آن بودند، اکنون در دسترس یک نفر تنها است. بررسی که به عنوان دفاع در برابر ربات‌ها اعلام می‌شود، بدون اینکه بگوید، شفافیت را در برابر ابزاری که می‌توانست نظارت بر قدرت را دموکراتیک‌تر کند، دفاع می‌کند. سؤالی که شاعر رومی جونوال به تقریباً دو هزار سال پیش پرسید — که عنوان این بخش را تشکیل می‌دهد — بالاخره پاسخی در دسترس شهروندان عادی دارد.
سخت‌گیری تصادفی نیست. دقیقاً زمانی که هوش مصنوعی به دست شهروندان عادی افتاد — قادر به استخراج داده‌های مالی و قانونی از اینترنت، فهرست‌بندی، سازماندهی و کشف نشانه‌ها و حتی شواهد فساد در آن — موانع با عجله‌ای که می‌توان آن را ناامیدی خواند، سخت‌تر شدند. چیزی که قبلاً برای خواننده انسانی قابل تحمل بود، اکنون حتی دسترسی فردی و واحد را مسدود می‌کند: یک اطلاعات، یک فرایند. جستجو هر چیزی خسته‌کننده و پرکار شده است — حتی آنچه خصوصی و شخصی است، مانند پرونده‌های کسانی که در یک دادرسی قضایی طرف هستند. هر روز ما به دنیای ضدیت با1984نزدیک‌تر می‌شویم، جایی که هر کاری که در اینترنت انجام می‌دهیم تحت نظر است — اما نمی‌توانیم به حساب‌های عمومی، پرونده‌های اداری و قضایی و غیره دسترسی داشته باشیم. اورول، جورج.۱۹۸۴. لندن: سکر و واربرگ، ۱۹۴۹. در دسترس در:https://gutenberg.net.au/ebooks01/0100021h.htmlدسترسی در: ۳ ژوئیه ۲۰۲۶.
آنچه از ساخت این وبسایت آموختیم
همه چیزهایی که تا به حال گفته شده - تبلیغات به عنوان روح عدالت، فید بدون مالک، دروازه امنیتی که به دیوار تبدیل می‌شود - از طریق ساده‌ترین مسیر ممکن به ما رسید: مسیر کسانی که یک وبسایت خبری را در هوا نگه می‌دارند. ما به عنوان فیلسوفان دسترسی به اطلاعات یا وکلا تبلیغات قضایی صحبت نمی‌کنیم، بلکه به عنوان کسانی صحبت می‌کنیم که در تلاش برای جمع‌آوری صداها در یک مکان واحد از صدها منبع، به تدریج با لبه‌های ملموس هر یک از این اصول برخورد کردند. هر یک از آنها، که در صفحه قبلی به عنوان موضوع نظریه به نظر می‌رسید، در اینجا به عنوان یک مشکل عملی روی میز، که باید با دستهای خود حل شود، بازمی‌گردد.
بنابراین، آنچه در ادامه آمده، نظریه نیست، بلکه دستهای از چیزهایی است که فقط پس از شکستن و تعمیر آنها درک می‌کنیم - هر یک از آنها از یک نقص خاص نشأت می‌گیرد و در نهایت، درس بزرگی‌تر از خود نقص را بازمی‌گرداند.
- گشایش یک منبع به ندرت کامل یا کامل نیست.یک مطلب خبری معمولاً با متن آزاد تحت مجوز آزاد و عکس جلد قفل شده توسط یک آژانس که برای هر استفاده هزینه می‌گیرد، می‌رسد. تصمیم‌گیری "بر اساس منبع" به انتخاب بدی منجر می‌شود - یا هم متن آزاد را مسدود می‌کنیم و هم عکس را، یا عکسی را منتشر می‌کنیم که حق انتشار آن را نداریم. به همین دلیل، هر قطعه رسانه را بر اساس رژیم مجوز خودمان مورد توجه قرار می‌دهیم: همان صفحه ممکن است متن کامل را داشته باشد و در جای عکس، لینکی ظریف برای دیدن آن در منبع اصلی قرار گیرد.
- RSS از داخل شکننده است.فیدهای کامل به دلیل اعلام یک الفبا و استفاده از دیگری، فاسد می‌شدند - یک فایل که در UTF-8 اعلام می‌شود، اما در Latin-1 نوشته شده است، هر "ç" و هر "ã" را به یک انباشت از نمادها تبدیل می‌کند. این نقصی است که در نمای بیرونی وبسایت ظاهر نمی‌شود و فقط هنگام باز کردن فایل خام آشکار می‌شود؛ به ما آموخت که هرگز به چیزی که یک فید درباره خودش می‌گوید، قبل از بررسی آنچه واقعاً تحویل می‌دهد، اعتماد نکنیم.
- یک منبع رسمی بدون فید، منبعی است که در عمل انتخاب کرده است که پیدا نشود.بسیاری از نهادهای دولتی پورتال‌های به‌روزرسانی شده دارند، اما بدون RSS — که آنها را نامرئی برای هر خواننده خودکار اخبار و به طور طبیعی برای بخش عمده‌ای از مطبوعاتی که امروزه به این خوانندگان وابسته هستند، می‌کند. در این موارد از ابزارهایی مانند RSS-Bridge، یک پروژه منبع باز در حوزه عمومی، که در حال حاضر توسط یک جامعه بر اساس کار اصلی یک برنامه‌نویس فرانسوی با نام مستعار sebsauvage حفظ می‌شود، استفاده می‌کنیم، که یک فید را از صفحه‌ای که فاقد فید است، ایجاد می‌کند. GITHUB. RSS-Bridge. در دسترس در:https://github.com/RSS-Bridge/rss-bridgeدسترسی در: 2 ژوئیه 2026.
- تبلیغات بدون ترجمه به سمت رسمی بودن خالی تمایل دارد.یک تصمیم منتشر شده فقط به زبان پرتغالی برای کسانی که فقط اسپانیایی، عربی یا سواحیلی می‌خوانند، به همان اندازه محرمانه باقی می‌ماند، همانطور که اگر زیر نظر بود — عمومی در نام، نامرئی در اثر. این ما را به ترجمه آنچه را که ما آن را بازنشر می‌دهیم، حتی اگر به طور ناقص، به جای در نظر گرفتن وجود سند به عنوان همان چیزی که دسترسی به آن است، سوق داد.
- استثنا باید حذف محتوای ویرایشی باشد، نه یک عادت.وسوسه برای درمان اخبار بر اساس شایستگی — اجازه دادن فقط به آنچه که به نظر ما شایسته است — در واقع منطق الگوریتمی است که در پشت پرده، آنچه را که هر فرد می‌بیند، تعیین می‌کند. ما ترجیح می‌دهیم صداهایی را که با آنها مخالفیم، حتی تبلیغات دولتی، همیشه با هشدار واضح منبع، شامل شویم و اجازه دهیم بحث در بخش نظرات رخ دهد، جایی که خواننده خود قضاوت می‌کند.
دو قرن در یازده تاریخ
- 1790جرمی بنتام می‌نویسد که تبلیغات ذات روح عدالت است.
- 1913لوی براندیس: نور خورشید بهترین ضدعفونی‌کننده است.
- 1994کارل مالامود به صورت رایگان سوابق SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار - تنظیم‌کننده بازار مالی آمریکا) را منتشر می‌کند؛ این نهاد دو سال بعد آنها را به طور کامل در اختیار عموم قرار می‌دهد.
- 1999تولد RSS در نت‌اسکپ.
- 2001دیو وینر یک آهنگ را به یک فید ضمیمه می‌کند: اولین پادکست، قبل از نامگذاری آن.
- 2008آرون سوترز میلیون‌ها رکورد دادرسی را از PACER (دسترسی عمومی به سوابق دادگاه الکترونیکی - سیستم پرداخت برای دسترسی به پرونده‌های فدرال آمریکا) دانلود می‌کند تا آنها را از عوارض آزاد کند.
- 2009شورای اروپا کنوانسیون ترومسو را تصویب می‌کند، اولین معاهده الزام‌آور در مورد دسترسی به اسناد رسمی.
- 2013— آرون سوارتز می‌میرد؛ ماه‌ها بعد، گوگل ریدر را بسته و روزنامه‌نگاری متوجه می‌شود چقدر به یک دکمه خارجی وابسته بوده است.
- 2016— دادگاه حقوق بشر اروپا در پرونده مجار هلسینکی، دسترسی به اطلاعات دولتی را به عنوان بخشی از آزادی بیان به رسمیت می‌شناسد.
- 2020— دیوان عالی آمریکا تصمیم می‌گیرد: کسی که با قدرت قانون صحبت می‌کند، مالک آنچه را که در آن شرایط می‌گوید، از نظر حقوق تکثیر نیست.
- 2026— reCAPTCHA نیاز به دستگاهی دارد که توسط گوگل یا اپل تأیید شده باشد؛ دیوار به داده‌های عمومی می‌رسد.
چگونه یک فید را در عمل امضا کنیم؟
هیچ‌کدام از این موارد نیاز به دانش فنی ندارد. کل مسیر، از صفر تا اولین تیتر:
- یک خواننده RSS نصب کنید.— رایگان و بدون ثبت‌نام. در تلفن همراه اندروید،تغذیه‌کننده(باز و قابل دسترسی؛ همه چیز را در دستگاه ذخیره می‌کند، بدون حساب کاربری); در آیفون و مک،NetNewsWire(همچنین رایگان و باز است); در کامپیوتر،Thunderbird— که بسیاری از مردم از آن برای ایمیل استفاده می‌کنند — دارای خواننده تغذیه‌کننده داخلی است؛ و همچنین افزونهFeedbroبرای مرورگر، که بدون حساب کاربری و بدون ارسال داده‌ها به سرویس‌های دیگر کار می‌کند.
- به منبع اضافه کنیددر خواننده، به دنبال "اضافه کردن فید" (به طور کلی، یک علامت +) باشید و آدرس وبسایت را کپی کنید - به عنوان مثال، https://www.insubornavel.com. خواننده به طور خودکار فید را پیدا می‌کند، زیرا وبسایت‌هایی که فید RSS را حفظ می‌کنند، آن را در یک برچسب نامرئی صفحه، دقیقاً برای این کار، اعلام می‌کنند. اگر خواننده قدیمی باشد و نتواند آن را پیدا کند، آدرس فید را مستقیماً کپی کنید:https://www.insubornavel.com/feed.
- این کار را برای هر منبع تکرار کنیدکه می‌خواهید دنبال کنید - روزنامه‌ها، وبلاگ‌ها، نهادهای رسمی. عناوین همه در یک لیست منحصربه‌فرد، به ترتیب انتشار، بدون الگوریتمی که تصمیم بگیرد شما چه چیزی را می‌بینید، ظاهر می‌شوند.
کسانی که ترجیح می‌دهند قبل از انجام، ببینند: ویدیوی "RSS در زبان ساده" (Common Craft، 2007) این مفهوم را در سه دقیقه و نیم، با تخته سفید و برش‌های کاغذی، توضیح می‌دهد - به زبان انگلیسی، با زیرنویس‌هایی که یوتیوب به طور خودکار به زبان شما ترجمه می‌کند. رابط ویدیو کهنه شده است؛ ایده نه.https://www.youtube.com/watch?v=0klgLsSxGsU.
کار خسته‌کننده آزادی
هیچ‌کدام از این‌ها قهرمانانه نیست. این یک کار خسته‌کننده، دستی و پر از کدهای شکسته و گواهینامه‌های امنیتی منقضی‌شده است. اما دقیقاً به این دلیل که خسته‌کننده است، تبلیغات — از سوی دولت، دادگاه‌ها و اخبار — به افرادی نیاز دارد که مایل به انجام این نگهداری باشند، و همچنین افرادی که دهه‌ها پیش اولین شکاف را باز کردند. RSS صاحب ندارد زیرا هیچ‌کس به تنهایی از حفظ آن سود نمی‌برد. راز دادرسی بدون محدودیت تنگ، اصل تبلیغات به‌عنوان یک لطف، و سیستم ضد ربات که تعیین می‌کند چه کسی سخت‌افزار کافی برای دانستن چیزها دارد، در واقع همان انتخاب است: تبدیل دسترسی به اطلاعات به یک مسئله حصر و نه حق.
در مورد افراد ذکرشده
آرون سوترز (۱۹۸۶–۲۰۱۳)— برنامه‌نویس آمریکایی که، هنوز در نوجوانی، به تدوین مشخصات فنی RSS 1.0 کمک کرد و به تیم بنیانگذار Creative Commons، سیستمی از مجوزهای باز که بخش عمده‌ای از مجوزهای باز مورد استفاده در این وبسایت را پشتیبانی می‌کند، پیوست. پس از ادغام استارتاپ خود Infogami با Reddit، به شریک این پلتفرم تبدیل شد و تا سال ۲۰۰۷ به توسعه آن کمک کرد. نقش مرکزی در کمپین داشت که در سال ۲۰۱۲، لایحه SOPA (قانون متوقف‌سازی دزدی آنلاین) را در کنگره آمریکا متوقف کرد، پیشنهادی برای مبارزه با دزدی که قدرت مسدود کردن وب‌سایت‌ها را افزایش می‌داد. در سال ۲۰۰۸، "منشور جنگجویان برای دسترسی باز" را نوشت، که در آن استدلال کرد که تحقیقات تأمین‌شده با پول عمومی باید آزادانه در دسترس باشد. در سال ۲۰۱۳، در سن ۲۶ سالگی، در حالی که درگیر یک پرونده کیفری غیرمتناسب ناشی از دانلود مقالات علمی بود، درگذشت. کار او در بسیاری از پروژه‌های دسترسی باز پس از او، از جمله این وبسایت، همچنان باقی است.
کارل مالامود— مهندس و فعال آمریکایی، بنیانگذار سازمان Public.Resource.Org. در سال ۱۹۹۴، او به‌صورت رایگان ثبت‌های SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا) را منتشر کرد، که تا آن زمان فقط از طریق یک سرویس پرداخت‌شده قابل دسترسی بود — رویدادی که امروزه به‌عنوان یکی از نقاط عطف جنبش داده‌های دولتی باز به‌یاد آورده می‌شود. در سال ۲۰۲۰، او از دیوان عالی ایالات متحده آمریکا به این نتیجه رسید که کد رسمی ایالت جورجیا نمی‌تواند تحت حق تکثیر محافظت شود. در سال ۲۰۲۲، جایزه قهرمان آرشیو اینترنت را دریافت کرد، به‌عنوان قدردانی از سه دهه کار برای دسترسی شهروندان به قانون که بر آنها حاکم است.
جرمی بنتام (۱۷۴۸–۱۸۳۲)— فیلسوف و حقوقدان انگلیسی، بنیانگذار اگزیستانسیالیسم و اصلاح‌گر رادیکال برای استانداردهای زمان خود، زمانی که دفاع از افشای اعمال قدرت به‌عنوان حق هر شهروند، یک موقعیت پیشرو بود. در وصیت‌نامه خود، دستوراتی را برای حفظ و نمایش بدن خود پس از مرگ ارائه کرد — که امروزه در دانشگاه کالج لندن، لندن قرار دارد —، حرکتی که خود آن را با تعهد خود به علم و شفافیت، حتی در مورد مرگ خود، مرتبط می‌دانست. UCL. خودنمایی جرمی بنتام. در دسترس در:متن: https://www.ucl.ac.uk/museums-collections/auto-icon-jeremy-bentham/auto-icon ترجمه: https://www.ucl.ac.uk/موزه‌ها-و-مجموعه‌ها/آیکون‌اتوماتیک-جرمی-بنتام/آیکون‌اتوماتیکدسترسی: ۲ ژوئیه ۲۰۲۶
لوئیس براندایز (۱۸۵۶–۱۹۴۱)یک وکیل آمریکایی، فرزند مهاجران پراگ، به عنوان "وکیل مردم" شناخته شد، زیرا بدون دریافت هزینه در پرونده‌های منافع عمومی فعالیت می‌کرد، با انحصارها و قدرت بانک‌های بزرگ مبارزه می‌کرد. او از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۹ قاضی دیوان عالی ایالات متحده بود. به طور جالب، هر دو اثر بنیانگذار حق حریم خصوصی فرد (حق حریم خصوصی، ۱۸۹۰، با ساموئل وارن) و سخنرانی در مورد نور خورشید بر قدرت - دو انتهای تمایز که این مقاله از آن دفاع می‌کند: محافظت از داده‌های خصوصی، افشای داده‌های عمومی.
داوِد وینریک برنامه‌نویس آمریکایی متولد ۱۹۵۵، که مسئول خط مشی RSS ۰.۹۱/۲.۰ بود، که به استاندارد رایج این فرمت تبدیل شد، که امروزه توسط وبسایت‌های خبری و تقریباً کل اکوسیستم پادکست مورد استفاده قرار می‌گیرد. از سال ۱۹۹۷، یکی از قدیمی‌ترین بلاگ‌های فعال اینترنت را اداره می‌کند، به نام Scripting News. او در دانشکده حقوق هاروارد تحقیق می‌کرد و در حال حاضر با مدرسه روزنامه‌نگاری آرتور ال. کارتر در دانشگاه نیویورک مرتبط است، و در طول حرفه خود، دو جنبه فنی و روزنامه‌نگاری را در حرفه توزیع اطلاعات ادغام کرده است.
برای کاوش: تمام منابع، با یادداشت‌ها
درباره RSS و منشأ آن
- https://www.rssboard.org/rss-historyتاریخچه رسمی مشخصات RSS، نگهداری شده توسط هیئت مشورتی RSS، از Netscape (1999) تا نسخه فعلی.
- http://scripting.com/about.htmlصفحه "درباره" خبرنامه Scripting News، به قول خود دیو وینر، که استاندارد RSS 2.0 را تثبیت کرد.
- https://podnews.net/article/first-podcast-feed-historyتاریخچه اولین فید پادکست با ضمیمه صوتی، مبدأ پادکستینگ، توسط جیمز کریدلند در Podnews.
- https://github.com/RSS-Bridge/rss-bridgeابزار منبع باز مورد استفاده برای تولید فیدهای از منابعی که به طور ذاتی آن را منتشر نمی‌کنند.
- https://www.youtube.com/watch?v=0klgLsSxGsU به فارسی: https://www.youtube.com/watch?v=0klgLsSxGsU— RSS به زبان ساده (Common Craft، ۲۰۰۷)، ویدیوی کلاسیک توضیحی این مفهوم، به زبان انگلیسی با زیرنویس‌های قابل ترجمه در یوتیوب؛ رابط نمایش داده شده کهنه شده، اما ایده همچنان پابرجاست.
متون نمونه، با لحنی خنثی
- https://law.louisville.edu/lawlibrary/special-collections/louis-d-brandeis-collection/writings-louis-d-brandeis/other-peoples-money-3 به فارسی: https://law.louisville.edu/法کتابخانه/مجموعه‌های‌ویژه/مجموعه‌لوئیس‌دی‌براندیس/نوشته‌های‌لوئیس‌دی‌براندیس/پول‌مردم‌دیگر— مقاله لوئیس براندیس در مورد تبلیغات به عنوان داروی اجتماعی (۱۹۱۳–۱۹۱۴)، متن کامل در مجموعه مدرسه حقوقی که به نام او نامگذاری شده (دانشگاه لوئیسویل).
- https://courses.cs.duke.edu/compsci342/spring20/netid/readings/newyorker-swartz.pdf به فارسی: https://courses.cs.duke.edu/compsci342/spring20/netid/خوانده‌ها/نیویورکر-سورتز— پرتره لاریسا مک‌فارکوار از آرون سورتز در نیویورکر (۲۰۱۳)، مدلی از برخورد محتاطانه با موضوعی حساس؛ نسخه قابل دسترسی در دانشگاه دوک.
- https://www.niemanlab.org/2013/03/this-week-in-review-the-lessons-of-google-readers-death-and-the-free-labor-of-news-sources/ به فارسی: https://www.niemanlab.org/2013/03/این-هفته-در-بررسی-درس‌های-مرگ-خوانندگان-گوگل-و-کار-بی‌پایان-منبع‌های-خبری/— تحلیل مارک کدینگتون در مورد بسته شدن گوگل ریدر و وابستگی روزنامه‌نگاری به پلتفرم‌های شخص ثالث.
در مورد تبلیغات و دسترسی به اسناد رسمی
- https://www.coe.int/en/web/access-to-official-documents— متن و وضعیت تصدیق کنوانسیون ترومسو
- https://www.govinfo.gov/feeds— نمونه سازمانی از فیدهای رسمی به عنوان سیاست شفافیت
- https://civictech.guide/listing/carl-malamud-launches-free-online-access-to-sec-edgar-records/— قسمت ۱۹۹۴ که سوابق SEC را باز کرد.
- https://www.supremecourt.gov/opinions/19pdf/18-1150_7m58.pdf (ترجمه به فارسی در دسترس نیست، زیرا این سند به زبان انگلیسی است)کل متن تصمیم دادگاه عالی آمریکا در سال ۲۰۲۰ در مورد قانون و حق تکثیر (جورجیا در برابر Public.Resource.Org)، مستقیماً از وبسایت رسمی دادگاه.
- https://www.unodc.org/unodc/en/corruption/uncac.html (ترجمه به فارسی در دسترس نیست، زیرا این صفحه به زبان انگلیسی است)— کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه فساد، که مفاهیم فساد، فساد بزرگ و غنیمت‌گیری غیرقانونی را به زبان ساده تعریف می‌کند.فساد, فساد بزرگو غنیمت‌گیری غیرقانونیغنیمت‌گیری غیرقانونی.
در مورد راز عدالت و انتشار دادرسی
- https://oll.libertyfund.org/titles/bowring-the-works-of-jeremy-bentham-vol-4جلد 4 از آثار جرمی بنتام (ویرایش بوینگ، 1843)، حاوی متن سال 1790 در مورد سازمان قضایی فرانسه، منبع اصلی اصل "انتشار، روح خود عدالت است".
- https://undocs.org/CCPR/C/GC/34نظر عمومی شماره 34 کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد (2011)، که حق دسترسی به اطلاعات در اختیار نهادهای دولتی را از ماده 19 پیمان استخراج می‌کند.
- https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-167828تصمیم Magyar Helsinki Bizottság در مقابل مجارستان (دوره بزرگ، 2016)، که در آن دادگاه اروپایی دسترسی به اطلاعات دولتی را به عنوان بخشی از آزادی بیان کسانی که نقش "سگ نگهبان" اجتماعی را ایفا می‌کنند، به رسمیت شناخت.
- https://www.ucl.ac.uk/museums-collections/auto-icon-jeremy-bentham/auto-icon— خودآیکون جرمی بنتام، به گونه‌ای که او خواسته بود حفظ شده است.
در مورد آرون سوارتز
- https://archive.org/details/TheInternetsOwnBoyTheStoryOfAaronSwartz— مستند "پسری که اینترنت اوست" (بریان نپنبرگر، ۲۰۱۴)، توسط خود کارگردان تحت مجوز کرایتیو کامنز منتشر شده و در آرشیو اینترنت میزبانی می‌شود.
- https://creativecommons.org/2013/01/12/remembering-aaron-swartz/— ادای احترام از سوی خود کرایتیو کامنز.
- https://www.eff.org/deeplinks/2014/08/aaron-swarts-work-internets-own-boy— نگاه کلی بنیاد مرزهای الکترونیکی به میراث فنی و حقوقی آرون سوارتز.
- منیفست گواریلای دسترسی باز: یک فراخوان برای آزادی دانش و فناوری.نسخه اصلی منیفست گواریلای دسترسی باز (2008).
درباره reCAPTCHA و حذف سخت‌افزاری.
- سیستم جدید reCAPTCHA گوگل؛ محدودیت دسترسی به وب باز.تغییر سال 2026 و تاثیر آن بر کاربران دستگاه‌های جایگزین.
- کد QR گوگل reCAPTCHA؛ نیاز به تایید تلفن همراه توسط گوگل یا اپل.پوشش مستقل دوم از همین تغییر: تأیید با کد QR که نیازمند دستگاه تاییدشده توسط گوگل یا اپل است.
- استقلال سایبرفضا: محافظت از آزادی در عصر دیجیتال.— اعلامیه استقلال فضای سایبر، نوشته جان پری بارلو (داوس، ۸ فوریه ۱۹۹۶)، منشور اولیه در مخالفت با مقررات دولتی-شرکت‌محور شبکه، میزبانی شده در وبسایت بنیاد مرزهای الکترونیکی (سازمان دفاع از آزادی دیجیتال)، که بارلو در سال ۱۹۹۰ با میچ کاپور و جان گیلمور آن را تأسیس کرد.
- https://www.eff.org/about/history— تاریخ بنیاد مرزهای الکترونیکی (سازمان دفاع از آزادی دیجیتال)، که دعاوی و فعالیت‌های حقوقی آن، آزادی اینترنت را در برابر نظارت دولتی-شرکت‌محور برای بیش از سه دهه حفظ کرده است.
- https://gutenberg.net.au/ebooks01/0100021h.html— اورول، جورج.۱۹۸۴(۱۹۴۹)، متن کامل در پروژه گوتنبرگ استرالیا، جایی که اثر در حوزه عمومی است — دیستوپیای نظارت کامل که مقاله در پایان آن را توصیف می‌کند: هر کاری که انجام می‌دهیم تحت نظارت است و آنچه عمومی است، غیرقابل دسترسی.
مبدأ تصاویر این مقاله
- تصویر برجسته، مونتاژ اختصاصی Insubornável است: شش اسکرین شات واقعی از CAPTCHA و reCAPTCHA از ویکی‌مدیا کامنز (در زیر فهرست شده‌اند)، به همراه صفحه‌های قفل بازسازی شده توسط ما — نسخه‌های عمومی از صفحات خطا و تأیید، بدون تکرار نشان تجاری طرف سوم. مجوز مونتاژ: CC BY-SA 3.0، از قطعه ویکی‌پدیا به ارث رسیده است.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Captcha_example.png— CAPTCHA ثبت نام ویکی‌پدیا به زبان چک؛ CC BY-SA 3.0، اعتبار: ویکی‌پدیا. این تنها قطعه غیر تحت مالکیت عمومی است — و مجوز مونتاژ را تعیین می‌کند.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:DY_CAPTCHA_example.jpg— CAPTCHA تحریف شده "ویکی‌پدیا" از Damian Yerrick؛ تحت مالکیت عمومی.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:ReCAPTCHA_idea.jpg— مفهوم reCAPTCHA کلمات اسکن شده از Tescobar؛ تحت مالکیت عمومی.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Recaptcha.png— reCAPTCHA "و چکش‌ها"; دامنه عمومی (زیر حد اصالت).
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Bad_captcha.png— CAPTCHA نامقروء، از MattChaput؛ دامنه عمومی.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Captcha-unreadable.png— CAPTCHA تولید شده در sorbs.net، ارسال شده توسط Filip Jirsák؛ دامنه عمومی (بدون اصالت).
- آیکون فید RSS و تصویر جرمی بنتام دارای اعتبار و مجوز در زیرنویس‌های خود هستند، در طول متن.
تولید شده با Claude Fable 5 (آنتروپیک، هوش مصنوعی)، تحت هدایت و مسئولیت خوزه مری.