یک زوج ورزشی در ویلا روزاریو، تمرینات دو را به صورت گروهی در منطقه شرقی تبدیل کردند

هر دوشنبه، ماری لوکیا باربوزا، 39 ساله، کارمند اداری و دیوگو گی‌نی، 40 ساله، کارآفرین، با ساکنان محلهمنطقه شرقیاز سائو پائولو برای تمرین. آن‌ها که به عنوان "زوج ورزشی" شناخته می‌شوند، در منطقه Vila Rosária زندگی می‌کنند، درسان میکل پلوشتو آن‌ها گروه "دویدن‌های سه‌شنبه" را ایجاد کردند، پس از اینکه تمرینات خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشتند و مخاطبان علاقه‌مند را جذب کردند. امروزه، این جلسات شامل افراد مبتدی تا ورزشکارانی می‌شود که برای مسابقات نیمه‌مارا آماده می‌شوند.

ایده مسابقات از ژانویه 2024 آغاز شد، زمانی که این زوج پس از یک سفر به ساحل، به دلیل وضعیت بدنی خود در تعطیلات، ناراضی بودند. آنها برای تغییر سبک زندگی خود، به دنبال یک باشگاه ورزشی شدند، تمرینات را آغاز کردند و رژیم غذایی خود را تغییر دادند.

لولو در محل کار است، در حالی که دیوگو از سال 2016، مالک رستوران غذا Rock Burger است که با خانواده اداره می کند. هماهنگ کردن کار با برنامه ورزشی جدید، نیازمند سازماندهی بود، اما نتایج اولیه به سرعت ظاهر شد: لباس ها بزرگتر شدند و خواب بهتر شد. رژیم غذایی نیز تغییر کرد، با سفارش کمتر پیتزا و وعده های غذایی ساده تر در روزهای عادی.

پس از تقریباً یک سال تمرکز بر روی بدنسازی، این زوج تصمیم گرفتند به جای دویدن، از تردمیل استفاده کنند. در ابتدا، هر دقیقه بیشتر دویدن، یک دستاورد محسوب می شد. این فعالیت، معنای جدیدی پیدا کرد، زمانی که یک خویشاوند دیوگو، که دویدن را دوست دارد، این زوج را به شرکت در یک مسابقه خیابانی 5 کیلومتری در ایتاکیه دعوت کرد. آنها این چالش را پذیرفتند و در این تجربه، انگیزه ای فراتر از ورزش را کشف کردند.

همچنین بخوانید

از حصیر به نتفلیکس، بدون خروج از محله

ارتباط با مسابقات خیابانی، این زوج را به دلیل انرژی شرکت‌کنندگان و تشویق متقابل بین دویدن‌ها، جذب کرد. با هیجان، لولو و دیوگو شروع به به اشتراک گذاشتن تمرین‌ها درشبکه‌های اجتماعی، از جمله مسیرهای طولانی در مناطق مختلف شهر. از جمله مسیرهای انجام شده، مسیر از تاتوآپه تا سائو میگل پالسیا، در شرق شهر، از اوساکو، در حومه سائو پالو، تا سائو میگل، و از سائو میگل پالسیا تا خیابان پلیناستا، در مرکز شهر، وجود دارد.

این پست‌ها شروع به جذب افرادی کرد که با داستان و این حرکت خود را مرتبط می‌دانند و از این رو، این ابتکاری را که آن‌ها "دویدن‌های دوشنبه" می‌نامند، ایجاد کردند، که این ابتکار، سایر ساکنان منطقه را نیز به این فعالیت ورزشی نزدیک کرد.

شرکت‌کنندگان مشترک در مسابقه

در ابتدا، گروه کوچک بود. لولو، دیوگو و چند نفر دیگر که از طریق شبکه‌های اجتماعی جذب شده بودند. "من، لولو و فکر می‌کنم دو یا سه نفر دیگر، مثل جو، سرجیو و آنا جاکه. افراد از طریق شبکه‌های اجتماعی به ما پیوستند، آنها دنبال‌کنندگان ما بودند و در نزدیکی ما، در شعاع سه کیلومتری زندگی می‌کردند"، دیوگو می‌گوید.

ایده ساده بود: از آنجایی که این زوج هر هفته در منطقه می‌دویدند، آنها را به دویدن دعوت می‌کردند. این ملاقات‌ها هر دوشنبه برگزار می‌شود و از طریق شبکه‌های اجتماعی تبلیغ می‌شود. با گذشت زمان، گروه بزرگتر شد و به حدود 25 نفر رسید. در حال حاضر، میانگین 10 تا 12 دوچرخه‌سوار در هر جلسه است.

بیش از این که ورزشکاران را آموزش دهند، لولو و دیوگو می‌خواستند فضایی برای کسانی ایجاد کنند که تازه شروع کرده‌اند. آن‌ها متوجه شدند که بسیاری از افراد تمایل به دویدن دارند، اما به دلیل ترس از عقب افتادن، نمی‌آیند. بنابراین، سرعت به گونه‌ای تنظیم می‌شود که هیچ‌کس عقب نماند.

بعضی‌ها هستند که نمی‌ترسند عقب بمانند. اما، با توجه به اینکه ما تشویق می‌کنیم، هیچ‌کس را عقب نمی‌گذاریم،» توضیح می‌دهد لولو. برای او، پیاده‌روی در طول تمرین یا نیاز به توقف، دلیلی برای دست دادن نیست. «چنین چیزی وجود ندارد که 'من نمی‌خواهم بدوم، زیرا می‌خواهم راه بروم،' این مشکلی نیست. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم.

هر ماه، این زوج همچنین یک تمرین را در پارک اکولوژیک تیته، در محله ویلا سانتو هنریک، سازماندهی می‌کنند، که عمدتاً برای کسانی است که تازه شروع کرده‌اند. هدف این است که یک محیط راحت‌تر را ارائه دهند و نشان دهند که دویدن می‌تواند برای کسانی که هرگز خود را یک دوچرخه نمی‌دانستند، قابل دسترس باشد.

زندگی جدید یک دوچرخه

بین افرادی که این زوج را از طریق رسانه های اجتماعی پیدا کردند، ایولین دا سیلوا پیمنتل، 25 ساله، دانشجوی مهندسی شیمی و ساکن منطقه سائو میگوئل پاستا، قرار دارند. او لولو و دیوگو را در آوریل 2026، با معرفی یک دوست که با لولو در باشگاه تمرین می کرد، ملاقات کرد.

در آن زمان، ایولین به طور منظم از دوشنبه تا جمعه تمرینات بدنسازی انجام می داد، اما هرگز دوچرخه سواری نکرده بود. او در حال گذراندن یک دوره استرس بود و با دوستش صحبت کرد که می خواهد شروع به دوچرخه سواری کند. این معرفی همراه با یک پروفایل در رسانه های اجتماعی بود.

"وقتی این پست را در اینستاگرام دیدم، بسیار برای من الهام بخش بود. گفتم: 'من باید این کار را انجام دهم. من باید دوچرخه سواری کنم. من باید این را انجام دهم'،" او توضیح می دهد.

دیدن این پست در اینستاگرام

یک پست به اشتراک گذاشته شده توسط Casal Fitness (دیوگو و لولو) (@casalfitness.zl)

اولین مسابقه در یک روز سه شنبه برگزار شد. ایولن بدون اطلاع قبلی به مسابقه آمد و فکر می‌کرد نمی‌تواند همراه باشد. "من فکر می‌کردم می‌میرم، اما فوق‌العاده بود"، او می‌گوید.

او با ۵ کیلومتر شروع کرد. سپس، دعوت برای تلاش در ۱۰ کیلومتر آمد. پاسخ اولیه تردید بود. "من گفتم: 'من نمی‌توانم ۱۰ کیلومتر را طی کنم.' اما دیوگو و لولو اصرار کردند. "برای من، دویدن با آن‌ها فوق‌العاده است، یک انگیزه روز به روز بیشتر است، و احساس می‌کنم می‌توانم به اهداف بزرگ‌تری دست یابم"، او می‌گوید.

همچنین بخوانید

رایان فرانسیسکو و ماتئوس مندس، پسران محله Vila Nhocuné که به تیم‌های لیگ A رسیدند

دیوگو این پیشرفت را به دقت دنبال کرد. "او در گروه دوم شرکت کرد و یک روز گفت: 'من می خواهم 10 را بزنم'. بنابراین، ما یک روز را برای رسیدن به 10 اختصاص دادیم. ما یک روز را برای دویدن با او انتخاب کردیم و او توانست 10 کیلومتر را به پایان برساند"، او توضیح داد.

این دستاورد برای ایولین، که از کودکی آسم را دارد، معنای بیشتری دارد. این مسابقه، که در ابتدا غیرقابل تصور به نظر می رسید، به بخشی از زندگی او تبدیل شد. "من از کودکی آسم را دارم. پس، چه کسی فکر می کرد یک فرد مبتلا به آسم بتواند 15 کیلومتر را بدود و زنده بماند؟" او با خنده گفت.

امروزه، ایولین به فکر 21 کیلومتر بعدی است. و قصد دارد نیمه ماراثون را با زوجی که به او در طی کردن اولین کیلومترها کمک کردند، بدود.

آن‌ها افرادی هستند که زندگی من را تغییر داده‌اند. آن‌ها در همه چیز، به طور خلاصه، بر من تأثیر گذاشته‌اند، و این تأثیر بر این فردی که امروز هستم، فردی در دنیای ورزش، فردی متمرکزتر، مصمم‌تر، سالم‌تر، که فعالیت‌های بدنی را در اولویت قرار می‌دهد، تأثیر گذاشته است. در حال حاضر، من به دویدن علاقه زیادی دارم.

این که لولو و دیوگو تصمیم گرفتند عادات خود را تغییر دهند، در نهایت باعث الهام بخشیدن به افراد دیگری در منطقه شرقی برای دویدن نیز شد. پس از شرکت در اولین ماراتون، آن‌ها شروع به استفاده از تمرین‌های دوشنبه برای تشویق افراد جدید کردند. برای ایولن، نتیجه این تحول واضح است: او از 5 کیلومتر اولیه به 15 کیلومتر رسیده و اکنون هدف خود را نیمه‌ماراتون قرار داده، و همیشه در کنار این زوج دوید.

پستزوج ورزشی در Vila Rosária، تمرینات گروهی دویدن را در منطقه شرقی برگزار می‌کنند.ابتدا درخبرگزاری موریال.