Urodzona w 1947 roku, Irene ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie Federalnym Rio Grande do Sul (UFRGS). Samouk, twierdziła, że jest fotografką i przez całe życie zajmowała się obrazami, łącząc fotografię z badaniami historycznymi i tworząc własny język, który doceniał ludzi, wyrażenia kulturowe i pamięć zbiorową. Praca jej obejmowała również obszary takie jak sztuki sceniczne, muzyka i sztuki wizualne.
Irene Figueiredo SantosZdjęcie - Grupa Angelus/Rozpowszechnienie
Powiązane wiadomości:
- Zumbi, Dzień Zmarłych i Proklamacja: sprawdź krajowe święta w listopadzie.
- Ruy Castro wygrywa główną nagrodę Jabuti po raz drugi z rzędu.
- Radio MEC przekazuje na żywo koncert Orkiestry Symfonicznej z Goiás.
Czarny w czarno-białych barwach
KsiążkaCzarny w czarno-białych barwach. Zdjęcie Organizacja Irene Santos/Promocja
Najbardziej znana praca Irene to książkaCzarny w czarno-białych barwach - Historia fotograficzna ludności czarnej w Porto Alegreopublikowana w 2005 roku.
Dzieło łączy fotografie i historie, które pomagają w odbudowie obecności osób czarnoskórych w tworzeniu społeczno-kulturowym stolicy stanu Rio Grande do Sul. Fotografie i historie zawarte w książce odtworzyły ścieżki i doświadczenia czarnych rodzin, ludność często pomijana w oficjalnej historiografii.
W 2006 roku książka otrzymała nagrodę Açorianos za literaturę w kategorii literatura specjalistyczna.
Podczas wywiadu dla gazety w 2021 roku, mówiąc o projekcie, powiedział:Brazylia w faktachIrene stwierdziła, że książka udowodniła istnienie uczciwych i pracowitych Afroamerykanów w rasistowskim mieście, takim jak Porto Alegre.
"Analogiczna fotografia zapewniła bohateryczną odporność 'niewidzialnej populacji', która groziła wyeliminowaniem z annałów historii miasta", powiedział.
Inne prace
Irene Santos jest również autorką książki.Kolonistów i Quilomboli - Pamięć afrykańskich kolonii w Porto Alegrei innych dokumentów internetowych.Karnawały - Pamięć karnawału ulicznego w Porto Alegre, 1930–1969oraz liczne inne publikacje, wystawy i sztuki teatralne.
W tym roku praca Ireny ponownie zyskała uznanie w Muzeum Uniwersytetu Federalnego Rio Grande do Sul dzięki wystawieSiła pamięci.